Westpunt

Vanochtend na een redelijk onrustige nacht toch weer op tijd uit bed. Om negen uur zou ik op gehaald worden door Lilian en Tony. Dat zijn de oude buren van een vriend van mij die hier heeft gewoond. Hij heeft ze zover weten te krijgen dat ze mij wel een stukje van het eiland zouden laten zien. Stipt om 9 uur kwamen ze aanrijden en na een korte introductie vroegen ze me wat ik wou zien. Nu ben ik al een paar keer naar het oosten geweest, dus doe maar het westen. Hij had dat waarschijnlijk al ingeschat en kwam met en oude Jeep aanrijden.

Die oude Jeep bleek niet voor niets een goede keuze. Zo liet hij me eerst een baai zien waar vaak schilpadden te vinden zouden moeten zijn. Alleen zie je die beter van boven. Via een zandweggetje kwamen op de baai uit ergens in niemandsland. Anders dan een bewaker onder een boom was er niets te vinden. Even neuzen wat foto's en ik denk weer terug in de auto. Maar nee, hij nam me meen langs een paatje en dook door de rotsen een grot in. Oh mijn hemel, waar gaat dit naartoe. Het bleek echter mee te vallen want verstopt in de grot zat een, niet al te fijne, trap naar boven die wij dus ook bestegen hebben en even naar de punt zijn gelopen. En ja hoor, vanaf daarboven hebben we een groep schilpadden zien zwemmen. Ze hebben me daarna nog wat meer plaatsjes laten zien, zoals het mooiste strandje van Curaçao, maar ook een vissers strandje en dat alles met veel verhalen. Er werd zelfs gestopt voor een biertje voor onderweg, die je daar gewoon rijdend achter het stuur op maakt. Het was een unieke ervaring en het zijn bijzonder lieve mensen.

Peter vroeg of ik voor hem nog iets kon meenemen, dus ben ik in de loop van de middag weer de stad in gegaan. Ik had het al snel gevonden en heb een terrasje op het Wilhelmina plein gepakt waar ik al snel door het personeel herkent werd. En toen ik eind van de middag terug naar het appartement ging, lag een van de jongens met wie ik laatste dagen omging bij het zwembad met een groep. Dat werd een gezellige bedoeling.

Zo rond 22:00 was het weer bedtijd.... Dat was de laatste avond hier.

Het oog van Curaçao.
Normaal sta ik hier niet veilig want die kan water opspuiten, maar de zee was heel erg kalm vandaag.

Een van de oude landhuizen.

Het mooiste strandje van Curaçao.

Zemmen met dolfijnen

Mijn buren uit Gent waren alweer vroeg op en was dus ook ik weer vroeg wakker. Niet erg want ik lig er de hele week ook al vroeg op en ben op tijd uit bed. Dus na een peukje buiten lekker bakje koffie gezet en de blog bijgewerkt. Bij nog een bak koffie even een en ander voor vandaag opgezocht. Ik was van plan om met de bus naar het zee aquarium te gaan daar ik nu weet welke bus en hoe het werkt hier. De bus hier kost me nog geen 3 gulden. Maar toen ik op de site naar de bus tijden zocht ontdekte ik dat deze vandaag helemaal niet gaat. Dan zijn er nog wel andere opties, maar ik heb toch maar besloten gewoon een taxi te nemen. Toen ik nog wat meer informatie over de 'Dolphin Acedemi' op zocht zag ik ook de prijzen van de foto's. Oeps, dit gaat een duur dagje worden en wel handig als ik voldoende geld op zak heb. Edwin had me verteld waar ik vlakbij kon pinnen, dus dat eerst maar gedaan om vervolgens een taxi te reserveren en een ontbijt te nemen. Ik vind het allemaal leuk spannend en kijk er erg naar uit....

10 minuten voor de afgesproken tijd liep ik richting receptie om daar al de taxi aan te treffen. Nu is het niet ver naar het park, dus ik was ook daar ruim twee uur van te voren. Echter is daar niet veel te zien, echt een tegenvaller en zo vonden dat ook mijn andere buren die ik daar tegen kwam. Ik was best wel gespannen, helemaal na het tekenen van alle papieren. Uiteindelijk met de buren nog even peukje gedaan en die gingen een dolfijn show kijken maar op dat moment moest ik me gaan omkleden voor mijn eigen show. Ze wouden kijken, maar de voorbereidingen voor je mag zwemmen duren best wel lang, dus die waren al naar huis. En dan komt het moment dat je het water in gaat.....

En nu komt een verhaal die ik nog niet kan omschrijven en je misschien persoonlijk moet horen. Laat de beelden een beetje spreken. Het was werkelijk, maar dan ook extreem werkelijk een ervaring waar ik hopelijk nog lang van kan na genieten.

Willemstad

Gisteren avond had ik mijn buren uit Gent verteld dat het best wel gehorig is hier en of ze daar misschien rekening mee wilden houden als ze buiten op het terras zitten. Of ze dat gedaan hebben of niet kan ik niet vertellen, want om 21:30 gingen mijn luiken voor het eerst echt dicht. En in tegenstelling tot alle andere dagen werd ik pas tegen 7 uur wakker. Maar dat was voor vandaag ook geen probleem want er stond niets op het agenda. Dus lekker rustig gedaan, paar bakken koffie en de blog over het varen geschreven om zo tegen een uurtje of 10 een lekker eenvoudig ontbijt te nemen. Terug naar het appartement en daar wat spullen gepakt alvorens de stad hier in te lopen.

In eerste instantie over de ronde markt gelopen. Leuk om even gezien te hebben, maar veel bijzonders kon ik het niet vinden. Dus ben ik doorgelopen over de pontjes brug. Bijna over de brug ging de bel en kon ik nog net door het hek. Dat laatste had niet gehoeven want sta je nog op de brug, dan vaar je gewoon even mee. Over de brug even stukje langs de kade gelopen om daar in de chique Renaissance Chopping Mall uit te komen. Even door heen gelopen en gezeten onder een boom om af te koelen. Toen ben ik weer terug gelopen via het centrum en heb aan de Punda kant van het water een terrasje gepikt om daarna naar het Maritiem museum te gaan. Deze was helaas een beetje een tegenvaller maar daar betaalde je dan gelukkig ook niet al te veel voor. Daarna ben ik nog even door de stad gelopen maar ik kreeg het zo warm en mijn huid, nog wat gevoelig van de vele zon gisteren, vond de broek en rugtas ook niet leuk meer. Dus maar weer terug naar het appartement gelopen om daar weer wat verkoeling te zoeken.

Later op de middag weer terug de stad in gegaan. Op zoek naar een aansteker, want ik had een nieuwe aansteker bij me die gisteren in eens leeg bleek te zijn. Mijn reserve aansteker is een turbo en die gebruiken veel gas en zijn dus ook op voordat je het weet. Maar ik kon nergens een aansteker vinden behalve in 1 souvenirs winkel maar die zagen er erg slecht uit en bevatten nauwelijks gas. Toen ik langs het Wilhelmina plein liep besloten om daar maar even op het terrasje te gaan zitten.

Terug op het complex ging ik bij de bar zitten. Edwin, die op zaterdag en zondag eerder klaar is met werken, zag me en kwam er bij staan. Vlak voor sluitingstijd van de keuken hebben we samen nog wat gegeten. En voor het sluiten van de bar bestelde ik nog twee biertjes voor op mijn kamer en Edwin besloot dat ook maar te doen. Die biertjes hebben de kamers nooit gezien want we zijn blijven zitten tot 22:00 om vervolgens af te druipen richting bed.

Klein Curacao

Zes uur dertig is wat te vroeg want ik word pas om tien voor zeven opgehaald bij Oporto. Maar aangezien de buren al wakker waren en dat iedereen moest laten weten en ik niet al te best heb geslapen was ik er lekker op tijd uit. Het is al licht en de vogels fluiten er heerlijk op los. Ook de temperatuur met een beetje wind is momenteel meer dan aangenaam. Tijd is hier wel een heel ander begrip dan bij ons want het was pas 7:10 toen er een busje al toeterend aan kwam rijden. Instappen en rijden maar. De groep in de bus was al redelijk groot want ik had begrepen dat we met een kleine groep zouden gaan varen. Na een rit van circa 40 minuten langs meerder hotels kwamen we dan uiteindelijk bij de boot waar een nog veel grotere groep zat te wachten.

En dan aan boord, eerst met zijn allen verplicht op de voorpunt waar mensen zich al begonnen te installeren. Maar dat gaat nooit passen. Het bleek alleen te zijn voor de uitleg die Mouse daar op een grappige en duidelijke manier deed. Alle spullen naar binnen en plekje zoeken. Veel mensen stormde naar het voordek waar je beperkt kon zitten. Ik zag achter een asbak bij de bar en ben daar gaan zitten.

Rustig de haven uit varen om aan het eind van de baai nog twee mensen op te pikken en toen met veel vermogen de volle zee op. Klein Curacao is een klein onbewoond eiland op zo'n 24 km uit de kust. Ondanks dat het weer relatief rustig was beukte de boot er aardig op los en sommige mensen voor kregen spijt en kwamen doorweekt weer naar achteren.

Met 2 motoren van 130pk gingen we met circa 24 knopen over het water. Ik vond het zalig en zat zo te genieten dat ik bij de gedachte "Dit heb je toch wel even geflikt" er wat traanvocht over mijn wangen rolde. Ik had mijn zonnebril nog niet op en veegde snel even over mijn gezicht. Een leuke man die schuin tegenover me zat en waar ik al wel wat contact mee had heeft het blijkbaar gezien. "Je zit echt te genieten hè?" Waarbij hij ook de klemtoon duidelijk op het woordje echt legde. Ik moest even slikken voor ik antwoorden maar dat antwoord was hoe dan ook overbodig.

Eenmaal aangekomen kon je zwemmen of met de bijboot naar het eiland. Ik koos voor de bijboot want het was nogal een stuk zwemmen. Terwijl een gedeelte al in het water lag kwamen er schilpadden aan zwemmen. Die zijn daar nogal nieuwsgierig en komen dichtbij. Je mag ze niet aanraken al raken ze jouw wel af en toe aan met het idee dat ze een knuffel willen. Uiteindelijk ging ik als laatste aan boord van de rubber boot. Mouse was trots want hij had er nog nooit zoveel op een boot gekregen. Eenmaal voor het eiland een korte uitleg waarbij hij ook vertelde op te passen want er ligt een randje stenen waar mensen nog wel een op onderuit gaan. Ik mocht als eerste van de boot en met mijn rugtas boven mijn hoofd liep ik op mijn slippers richting de kant. Maar mijn slippers bleven zich vastzuigen in het zand en juist voor de kiezels kreeg ik mijn rechter voet niet los en daar ging ik. Op mijn knieën met een tas nog in de lucht lande ik op de kiezels. Ik hem mijn slippers uit gedaan om het laatste stukje te kunnen overbruggen.

De hele dag heb ik beetje heen en weer gelopen, af en toe wat zwemmen en wat drinken in de schaduw. Zo rond 12:30 was de lunch aan boord en dus met ze allen weer met de rubberboot terug. Dat ging deze keer gelukkig wel wat soepeler. Na de lunch was het nog even terug naar het eiland en zo tegen 2:30 werd er aanstalten gemaakt om weer te vertrekken. Deze keer zat ik al vroeg op de boot want ik wou mijn plekje veilig stellen daar ik het al voor me zag dat iedereen op het achterdek wou zitten. Maar de kapitein deed de mededeling dat het deze keer veilig was voorop te zitten, ook op de netten want we gingen met een rustige koers terug op het zeil. De drank vloeide aardig aan boord en de sfeer werd al snel uitgelaten gezellig. Een stuk voor de baai ben ik bij de kapitein gaan staan die eerder al een shagie van mij bietste. Die bleek dat super leuk te vinden want meestal staat hij daar twee uur alleen.

Uiteindelijk was ik om 18:00 weer terug bij mijn appartement. Ik was moe maar voldaan en ben eerst maar even aan de bar gaan zitten. En na een biertje wou ik me even afspoelen onder de douche op mijn kamer. Mijn drie buurjongens uit Gent zaten daar op hun terras en ik sprak ze aan dat ze wel erg vroeg weg waren vanochtend. Die waren dus met een andere boot ook naar Klein Curacao geweest en boden mij een biertje aan. Dat was even leuk kletsen en ze nodigde mij zelf uit om zondag mee te gaan zee-vissen. Nu ben ik daar niet zo van, maar zonder te hoeven liegen kon ik vertellen dat ik al andere plannen had.

Na nog even op mijn kamer te zijn geweest ging ik weer terug naar de bar waar Edwin net terug van zijn werk zat te eten en Jan kwam er aan lopen. We hebben tot 21:00 uur, sluitingstijd van de bar, zitten kletsen waarna ik gelijk onder de lakens ben gaan liggen. Wat was dit een heerlijke dag.

Algehele staking 1

Ondanks de twee paracetamol en een ibuprofen had ik toch nog wel last van mijn rug. Met veel moeite twee houdingen gevonden waar ik wel redelijk kon liggen en na een paar uur wakker gelegen te hebben uiteindelijk toch wel een uurtje kunnen pitten. Ook waren er weer een paar flinke stortbuien die flink wat kabaal kunnen maken.

Gisteren avond bereikte Peter het nieuws van een eventuele algemene staking, dus kans dat hij niet zou kunnen werken. Toen hij onderweg naar huis was heeft hij op internet gezocht waar het allemaal om ging en stuurde mij een artikel van de NOS. Het is dus nog wat spannend wat er hier allemaal gaat gebeuren vandaag. Vandaar ook het volgnummer achter de titel van deze blog. De vlucht waar Peter op moet werken vanmiddag is wel vanuit Nederland vertrokken want het lijkt erop dat de luchthaven wel gewoon open blijft. We houden elkaar op de hoogte.

Gisteren bereikte mij ook ander minder leuk nieuws. De helikopter vlucht, waar ik zo naar uit keek, gaat niet door vanwege ongepland onderhoud. Het probleem is echter dat er een onderdeel ingevlogen moet worden, welke waarschijnlijk pas maandag hier is en dus kunnen ze pas na maandag waarschijnlijk weer vliegen. Dat was even flink balen voor mij, maar elk nadeel heeft zijn voordeel, ik krijg wel mijn geld terug.

Omdat Peter vandaag weer naar huis gaat heb ik het restant boodschappen van gisteren meegekregen. Brood en beleg, dus ga ik zo maar op de kamer ontbijt maken. Is ook wel fijn want het komt weer met bakken uit de hemel en dus blijf ik nog even lekker droog bij mijn studio.

Algehele Staking 3

Alsof ik het had voelen aankomen maar deze reis had ik een boek bij me onder het motto dat ik ook iets bij me had wat niet op batterijen werkt. Die kwam nu goed van pas en ik ben lekker op het terras gaan zitten met het boek. Het hotel personeel was in rep en roer om de nodige zaken te regelen want dit leek toch wel eens langer te gaan duren. Zo bleef de bar open de hele dag, stond er koud en gekookt water om te pakken en deelde ze meloen uit. Doordat er geen bussen en of taxi's reden zaten veel mensen, waaronder ik, gebonden aan het hotel.

In de loop van de middag maar een biertje bij de bar besteld en van Peter had ik nog een zak borrelnootjes mee gekregen welke ik maar geopend heb. Ik zat er prins heerlijk en kwam lekker tot rust. Uiteindelijk maar aan de bar gaan zitten waar ik te horen kregen dat om 16:00 er een uitspraak zou zijn en het daarna wel weer over zou zijn. Het was erg druk bij het zwembad en bar en personeel stond zich gek te koken op een aangepast menu en proberen zoveel mogelijk drank koel te houden. Maar de sfeer, ook onder het personeel, was super.

Schemering viel al snel in en overal werden kaarsjes neer gezet, maar zo zonder licht werd het een probleem in de keuken waarop ik naar mijn appartement ben gelopen en mijn zak lantaarn pakte. Ik bood deze aan en werd gelijk uit mijn handen gepakt en boven het fornuis geplaatst. Een paar anderen volgde mijn voorbeeld waardoor er een weer een wat werkzame situatie ontstond achter de bar. Ondertussen zat ik al met iemand aan de bar die ik hier heb leren kennen en na enige tijd sloot daar nog iemand bij aan die ik hier ook heb leren kennen. Die laatste werkt hier tijdelijk en is ingehuurd door het energie bedrijf. Die wist dan ook te vertellen dat het opstarten van de centrale en dan weer stuk voor stuk inschakelen wel even zou kunnen gaan duren. Maar uiteindelijk zo tegen 20:00 was er weer stroom. Voor de bar was dit van korte duur, want daar bleef de aardlek uitvallen maar de rest was voorzien. Wij nog gezellig wat kletsen toen na een half uurtje........ Alles weer donker. De centrale trok het waarschijnlijk niet en dus moet het hele proces opnieuw wist Edwin te vertellen en dat gaat wel weer een uur tot anderhalf uur duren in de ideale situatie. Uiteindelijk ging de bar, in tegenstelling tot de berichten toch om 21:00 dicht. Mooi zo want ik moet morgen vroeg op en wou wel graag mijn zaklampje mee terug. Eenmaal op de kamer ben ik maar gelijk gaan proberen te slapen.

Algehele Staking 2

Ik had gelukkig net mijn ontbijt op, een tostie kaas, toen ik nog even op het terras ging zitten met een bak koffie. Internet hier is niet al te best ondanks dat ik onder een hotspot zit, maar nu was hij wel heel slecht. Ik kijk naar de hotspot en het valt me op dat die ondertussen uit staat. Niet gek dat je dan geen WiFi hebt. Maar wat blijkt. Het hele eiland zou zonder stroom zitten volgens de berichten hier op het complex. Ik heb nog via mijn mobiele databundel berichtjes geprobeerd te versturen, maar ook die data verbinding werkt nu niet meer.

Dus na nog een tweede bak koffie gepakt te hebben van het restantje reeds gekookte water, besloten maar even de stad in te lopen. Dan gaat het je toch wel opvallen hoe anders de levenstandaard hier is. Ze lopen rustiger en sta je bij een weggetje te wachten om over te steken moet je niet raar staan te kijken dat ze spontaan voor je stoppen. Maar je ziet tussen de vele leuke mooi gekleurde pandjes ook verschrikkelijke bouwvallen die dicht gemetseld zijn.

Ik ben even richting pondjes brug gelopen want vermoeden dat er niet veel te doen zou zijn in de stad had ik goed ingeschat. Ongeveer de helft van de winkels waren open want ook daar zaten de meesten zonder stroom. Ja de meeste, want hier en daar zag je toch nog wel licht of hoorde je airco’s draaien. Ik neem aan dat die zaken zo hun eigen voorzieningen hadden. Eenmaal bij de pondjes brug ging deze net dicht. Leuk gezicht en heb dan ook even staan kijken, alvorens ik er verder naar toe liep om aan de andere kant te kijken. Grappige ervaring want je loopt over een grote hoeveelheid bootjes en bootjes bewegen in het water. Dus de brug die op het dek gewoon een brug lijkt gaat aardig op en neer en maakt vreemde geluiden.

Aan de andere kant van de brug was ook niet heel veel te doen en toen ik één straat te ver liep ben ik toch maar snel omgedraaid. Dat was een straat vol lokale mensen die loten aan het kopen en verkopen waren. Iets wat je hier vaak ziet, net als buiten-barretjes achter tralies. Dat ziet er eng uit overigens. Weer terug de brug over en even door de winkelstraatjes gelopen helaas ook de helft gesloten was en er een vreemde sfeer hing. Veel personeel zat buiten op de radio het nieuws te volgen. Iets wat ik nu dus even niet kan helaas.

Het is nu 11:00 en ik zit dus alweer bij het hotel. Ik was slim genoeg om bij het begin van de stroom uitval alle spullen in de vriezer te doen in de hoop dat die nog een beetje op orde blijven. En het laatste beetje koude water meng ik maar met wat kraan water om zo toch nog wat verkoeling te kunnen vinden, al heb ik meer zin in koffie, maar we koken in de kamers elektrisch, dus geen heet water momenteel. Even uitzingen maar…. In de stad heb ik nog wel wat tentjes gezien die open zijn en zo te zien is de minimarkt op het park ook nog open.