Die oude Jeep bleek niet voor niets een goede keuze. Zo liet hij me eerst een baai zien waar vaak schilpadden te vinden zouden moeten zijn. Alleen zie je die beter van boven. Via een zandweggetje kwamen op de baai uit ergens in niemandsland. Anders dan een bewaker onder een boom was er niets te vinden. Even neuzen wat foto's en ik denk weer terug in de auto. Maar nee, hij nam me meen langs een paatje en dook door de rotsen een grot in. Oh mijn hemel, waar gaat dit naartoe. Het bleek echter mee te vallen want verstopt in de grot zat een, niet al te fijne, trap naar boven die wij dus ook bestegen hebben en even naar de punt zijn gelopen. En ja hoor, vanaf daarboven hebben we een groep schilpadden zien zwemmen. Ze hebben me daarna nog wat meer plaatsjes laten zien, zoals het mooiste strandje van Curaçao, maar ook een vissers strandje en dat alles met veel verhalen. Er werd zelfs gestopt voor een biertje voor onderweg, die je daar gewoon rijdend achter het stuur op maakt. Het was een unieke ervaring en het zijn bijzonder lieve mensen. Peter vroeg of ik voor hem nog iets kon meenemen, dus ben ik in de loop van de middag weer de stad in gegaan. Ik had het al snel gevonden en heb een terrasje op het Wilhelmina plein gepakt waar ik al snel door het personeel herkent werd. En toen ik eind van de middag terug naar het appartement ging, lag een van de jongens met wie ik laatste dagen omging bij het zwembad met een groep. Dat werd een gezellige bedoeling.
Zo rond 22:00 was het weer bedtijd.... Dat was de laatste avond hier.
Het oog van Curaçao.
Normaal sta ik hier niet veilig want die kan water opspuiten, maar de zee was heel erg kalm vandaag.
Normaal sta ik hier niet veilig want die kan water opspuiten, maar de zee was heel erg kalm vandaag.
Een van de oude landhuizen.
Het mooiste strandje van Curaçao.
