Klein Curacao

Zes uur dertig is wat te vroeg want ik word pas om tien voor zeven opgehaald bij Oporto. Maar aangezien de buren al wakker waren en dat iedereen moest laten weten en ik niet al te best heb geslapen was ik er lekker op tijd uit. Het is al licht en de vogels fluiten er heerlijk op los. Ook de temperatuur met een beetje wind is momenteel meer dan aangenaam. Tijd is hier wel een heel ander begrip dan bij ons want het was pas 7:10 toen er een busje al toeterend aan kwam rijden. Instappen en rijden maar. De groep in de bus was al redelijk groot want ik had begrepen dat we met een kleine groep zouden gaan varen. Na een rit van circa 40 minuten langs meerder hotels kwamen we dan uiteindelijk bij de boot waar een nog veel grotere groep zat te wachten.

En dan aan boord, eerst met zijn allen verplicht op de voorpunt waar mensen zich al begonnen te installeren. Maar dat gaat nooit passen. Het bleek alleen te zijn voor de uitleg die Mouse daar op een grappige en duidelijke manier deed. Alle spullen naar binnen en plekje zoeken. Veel mensen stormde naar het voordek waar je beperkt kon zitten. Ik zag achter een asbak bij de bar en ben daar gaan zitten.

Rustig de haven uit varen om aan het eind van de baai nog twee mensen op te pikken en toen met veel vermogen de volle zee op. Klein Curacao is een klein onbewoond eiland op zo'n 24 km uit de kust. Ondanks dat het weer relatief rustig was beukte de boot er aardig op los en sommige mensen voor kregen spijt en kwamen doorweekt weer naar achteren.

Met 2 motoren van 130pk gingen we met circa 24 knopen over het water. Ik vond het zalig en zat zo te genieten dat ik bij de gedachte "Dit heb je toch wel even geflikt" er wat traanvocht over mijn wangen rolde. Ik had mijn zonnebril nog niet op en veegde snel even over mijn gezicht. Een leuke man die schuin tegenover me zat en waar ik al wel wat contact mee had heeft het blijkbaar gezien. "Je zit echt te genieten hè?" Waarbij hij ook de klemtoon duidelijk op het woordje echt legde. Ik moest even slikken voor ik antwoorden maar dat antwoord was hoe dan ook overbodig.

Eenmaal aangekomen kon je zwemmen of met de bijboot naar het eiland. Ik koos voor de bijboot want het was nogal een stuk zwemmen. Terwijl een gedeelte al in het water lag kwamen er schilpadden aan zwemmen. Die zijn daar nogal nieuwsgierig en komen dichtbij. Je mag ze niet aanraken al raken ze jouw wel af en toe aan met het idee dat ze een knuffel willen. Uiteindelijk ging ik als laatste aan boord van de rubber boot. Mouse was trots want hij had er nog nooit zoveel op een boot gekregen. Eenmaal voor het eiland een korte uitleg waarbij hij ook vertelde op te passen want er ligt een randje stenen waar mensen nog wel een op onderuit gaan. Ik mocht als eerste van de boot en met mijn rugtas boven mijn hoofd liep ik op mijn slippers richting de kant. Maar mijn slippers bleven zich vastzuigen in het zand en juist voor de kiezels kreeg ik mijn rechter voet niet los en daar ging ik. Op mijn knieën met een tas nog in de lucht lande ik op de kiezels. Ik hem mijn slippers uit gedaan om het laatste stukje te kunnen overbruggen.

De hele dag heb ik beetje heen en weer gelopen, af en toe wat zwemmen en wat drinken in de schaduw. Zo rond 12:30 was de lunch aan boord en dus met ze allen weer met de rubberboot terug. Dat ging deze keer gelukkig wel wat soepeler. Na de lunch was het nog even terug naar het eiland en zo tegen 2:30 werd er aanstalten gemaakt om weer te vertrekken. Deze keer zat ik al vroeg op de boot want ik wou mijn plekje veilig stellen daar ik het al voor me zag dat iedereen op het achterdek wou zitten. Maar de kapitein deed de mededeling dat het deze keer veilig was voorop te zitten, ook op de netten want we gingen met een rustige koers terug op het zeil. De drank vloeide aardig aan boord en de sfeer werd al snel uitgelaten gezellig. Een stuk voor de baai ben ik bij de kapitein gaan staan die eerder al een shagie van mij bietste. Die bleek dat super leuk te vinden want meestal staat hij daar twee uur alleen.

Uiteindelijk was ik om 18:00 weer terug bij mijn appartement. Ik was moe maar voldaan en ben eerst maar even aan de bar gaan zitten. En na een biertje wou ik me even afspoelen onder de douche op mijn kamer. Mijn drie buurjongens uit Gent zaten daar op hun terras en ik sprak ze aan dat ze wel erg vroeg weg waren vanochtend. Die waren dus met een andere boot ook naar Klein Curacao geweest en boden mij een biertje aan. Dat was even leuk kletsen en ze nodigde mij zelf uit om zondag mee te gaan zee-vissen. Nu ben ik daar niet zo van, maar zonder te hoeven liegen kon ik vertellen dat ik al andere plannen had.

Na nog even op mijn kamer te zijn geweest ging ik weer terug naar de bar waar Edwin net terug van zijn werk zat te eten en Jan kwam er aan lopen. We hebben tot 21:00 uur, sluitingstijd van de bar, zitten kletsen waarna ik gelijk onder de lakens ben gaan liggen. Wat was dit een heerlijke dag.