Algehele staking 1

Ondanks de twee paracetamol en een ibuprofen had ik toch nog wel last van mijn rug. Met veel moeite twee houdingen gevonden waar ik wel redelijk kon liggen en na een paar uur wakker gelegen te hebben uiteindelijk toch wel een uurtje kunnen pitten. Ook waren er weer een paar flinke stortbuien die flink wat kabaal kunnen maken.

Gisteren avond bereikte Peter het nieuws van een eventuele algemene staking, dus kans dat hij niet zou kunnen werken. Toen hij onderweg naar huis was heeft hij op internet gezocht waar het allemaal om ging en stuurde mij een artikel van de NOS. Het is dus nog wat spannend wat er hier allemaal gaat gebeuren vandaag. Vandaar ook het volgnummer achter de titel van deze blog. De vlucht waar Peter op moet werken vanmiddag is wel vanuit Nederland vertrokken want het lijkt erop dat de luchthaven wel gewoon open blijft. We houden elkaar op de hoogte.

Gisteren bereikte mij ook ander minder leuk nieuws. De helikopter vlucht, waar ik zo naar uit keek, gaat niet door vanwege ongepland onderhoud. Het probleem is echter dat er een onderdeel ingevlogen moet worden, welke waarschijnlijk pas maandag hier is en dus kunnen ze pas na maandag waarschijnlijk weer vliegen. Dat was even flink balen voor mij, maar elk nadeel heeft zijn voordeel, ik krijg wel mijn geld terug.

Omdat Peter vandaag weer naar huis gaat heb ik het restant boodschappen van gisteren meegekregen. Brood en beleg, dus ga ik zo maar op de kamer ontbijt maken. Is ook wel fijn want het komt weer met bakken uit de hemel en dus blijf ik nog even lekker droog bij mijn studio.

Algehele Staking 3

Alsof ik het had voelen aankomen maar deze reis had ik een boek bij me onder het motto dat ik ook iets bij me had wat niet op batterijen werkt. Die kwam nu goed van pas en ik ben lekker op het terras gaan zitten met het boek. Het hotel personeel was in rep en roer om de nodige zaken te regelen want dit leek toch wel eens langer te gaan duren. Zo bleef de bar open de hele dag, stond er koud en gekookt water om te pakken en deelde ze meloen uit. Doordat er geen bussen en of taxi's reden zaten veel mensen, waaronder ik, gebonden aan het hotel.

In de loop van de middag maar een biertje bij de bar besteld en van Peter had ik nog een zak borrelnootjes mee gekregen welke ik maar geopend heb. Ik zat er prins heerlijk en kwam lekker tot rust. Uiteindelijk maar aan de bar gaan zitten waar ik te horen kregen dat om 16:00 er een uitspraak zou zijn en het daarna wel weer over zou zijn. Het was erg druk bij het zwembad en bar en personeel stond zich gek te koken op een aangepast menu en proberen zoveel mogelijk drank koel te houden. Maar de sfeer, ook onder het personeel, was super.

Schemering viel al snel in en overal werden kaarsjes neer gezet, maar zo zonder licht werd het een probleem in de keuken waarop ik naar mijn appartement ben gelopen en mijn zak lantaarn pakte. Ik bood deze aan en werd gelijk uit mijn handen gepakt en boven het fornuis geplaatst. Een paar anderen volgde mijn voorbeeld waardoor er een weer een wat werkzame situatie ontstond achter de bar. Ondertussen zat ik al met iemand aan de bar die ik hier heb leren kennen en na enige tijd sloot daar nog iemand bij aan die ik hier ook heb leren kennen. Die laatste werkt hier tijdelijk en is ingehuurd door het energie bedrijf. Die wist dan ook te vertellen dat het opstarten van de centrale en dan weer stuk voor stuk inschakelen wel even zou kunnen gaan duren. Maar uiteindelijk zo tegen 20:00 was er weer stroom. Voor de bar was dit van korte duur, want daar bleef de aardlek uitvallen maar de rest was voorzien. Wij nog gezellig wat kletsen toen na een half uurtje........ Alles weer donker. De centrale trok het waarschijnlijk niet en dus moet het hele proces opnieuw wist Edwin te vertellen en dat gaat wel weer een uur tot anderhalf uur duren in de ideale situatie. Uiteindelijk ging de bar, in tegenstelling tot de berichten toch om 21:00 dicht. Mooi zo want ik moet morgen vroeg op en wou wel graag mijn zaklampje mee terug. Eenmaal op de kamer ben ik maar gelijk gaan proberen te slapen.

Algehele Staking 2

Ik had gelukkig net mijn ontbijt op, een tostie kaas, toen ik nog even op het terras ging zitten met een bak koffie. Internet hier is niet al te best ondanks dat ik onder een hotspot zit, maar nu was hij wel heel slecht. Ik kijk naar de hotspot en het valt me op dat die ondertussen uit staat. Niet gek dat je dan geen WiFi hebt. Maar wat blijkt. Het hele eiland zou zonder stroom zitten volgens de berichten hier op het complex. Ik heb nog via mijn mobiele databundel berichtjes geprobeerd te versturen, maar ook die data verbinding werkt nu niet meer.

Dus na nog een tweede bak koffie gepakt te hebben van het restantje reeds gekookte water, besloten maar even de stad in te lopen. Dan gaat het je toch wel opvallen hoe anders de levenstandaard hier is. Ze lopen rustiger en sta je bij een weggetje te wachten om over te steken moet je niet raar staan te kijken dat ze spontaan voor je stoppen. Maar je ziet tussen de vele leuke mooi gekleurde pandjes ook verschrikkelijke bouwvallen die dicht gemetseld zijn.

Ik ben even richting pondjes brug gelopen want vermoeden dat er niet veel te doen zou zijn in de stad had ik goed ingeschat. Ongeveer de helft van de winkels waren open want ook daar zaten de meesten zonder stroom. Ja de meeste, want hier en daar zag je toch nog wel licht of hoorde je airco’s draaien. Ik neem aan dat die zaken zo hun eigen voorzieningen hadden. Eenmaal bij de pondjes brug ging deze net dicht. Leuk gezicht en heb dan ook even staan kijken, alvorens ik er verder naar toe liep om aan de andere kant te kijken. Grappige ervaring want je loopt over een grote hoeveelheid bootjes en bootjes bewegen in het water. Dus de brug die op het dek gewoon een brug lijkt gaat aardig op en neer en maakt vreemde geluiden.

Aan de andere kant van de brug was ook niet heel veel te doen en toen ik één straat te ver liep ben ik toch maar snel omgedraaid. Dat was een straat vol lokale mensen die loten aan het kopen en verkopen waren. Iets wat je hier vaak ziet, net als buiten-barretjes achter tralies. Dat ziet er eng uit overigens. Weer terug de brug over en even door de winkelstraatjes gelopen helaas ook de helft gesloten was en er een vreemde sfeer hing. Veel personeel zat buiten op de radio het nieuws te volgen. Iets wat ik nu dus even niet kan helaas.

Het is nu 11:00 en ik zit dus alweer bij het hotel. Ik was slim genoeg om bij het begin van de stroom uitval alle spullen in de vriezer te doen in de hoop dat die nog een beetje op orde blijven. En het laatste beetje koude water meng ik maar met wat kraan water om zo toch nog wat verkoeling te kunnen vinden, al heb ik meer zin in koffie, maar we koken in de kamers elektrisch, dus geen heet water momenteel. Even uitzingen maar…. In de stad heb ik nog wel wat tentjes gezien die open zijn en zo te zien is de minimarkt op het park ook nog open. 

De eerste dag

De nacht was een hel!!....

Ten eerste maakte de airco een redelijk geluid en soms ook hele vreemde, dus die maar uit voor het slapen. De koelkast bleek onderdeel van die vreemde geluiden dus ook die maar uit. Maar na een half uurtje slapen schoot het in mijn rug. In eerste instantie was het nog wel te doen, maar op een gegeven moment kon zelf het bewegen met mijn arm een verschrikkelijke pijn veroorzaken en ging het liggen, in welke houding niet meer lukken. Staan of beetje lopen was totaal geen probleem. Nu heb ik altijd wel paracetamol bij me, maar deze reis dus vergeten. Ik dacht dat ik gek werd, dus maar geprobeerd door te koelen met ijs om te kijken of dat wat verzachte. Dat deed niet veel, mede omdat het ijs al gesmolten was voordat het uit de vriezer kwam. Uiteindelijk lange tijd op een luie stoel gezeten wat wel bleek te lukken om vervolgens weer te proberen. Het lukte me een houding op één zij te vinden waar het te doen was, Maar ondertussen was ik ook weer zo opgewarmd dat de airco wel weer even aan moest. Wat was ik blij dat het tegen 5:00 was en het weer wat licht begon te worden. En een paar lekkere bakken koffie genomen. Want eenmaal uit bed, had ik weinig last.

Ontbijt begint hier om 7:30 en terwijl ik nog even bakkie koffie deed op mijn terras zag ik een van de jongens die ik gisteren had leren kennen al zitten. Om 7:30 zat ik aan de tafel toen ook de andere jongen van gisteren bij mij aan tafel schoof. Mijn ontbijt was een McRitz wat neer komt op een gebakken eitje met bacon tussen een broodje met vers fruit er naast. Nog een bakkie koffie en het werd tijd om mijn spullen te pakken en Peter op de zoeken in de Papagay, een park stukje hier vandaan. Mijn eerste wandeling hier, volgen de veilige route, naar het centrum. Helaas had ik de bus gemist en dus had ik tijd om vast een en ander daar te bekijken. Uiteindelijk vertrok de bus om 10:00 en deed er zo'n 30 minuten over, maar dat waren wel 30 vreemde en angstige minuten. Vreemd, omdat je met de bus door delen van het land komt die je misschien liever nier had willen zien. Armoe, maar ook de manier waarop ze hier hun huis beschermen tegen inbraak of andere zaken. Maar ik zat ook met twee handen om mijn stoel geklemd, want die chauffeur reed als een gek, de meeste kuilend ontwijkend maar dus niet allemaal. En dan uiteindelijk kom je in een weelde van luxe aan.

Lekker bij Peter wat bij gekletst om vervolgens boodschappen te gaan doen toen het weer even helemaal om sloeg en het met bakken, welles waar warm water, uit de hemel kwam zetten. Toch maar even er doorheen gegaan om bij AH (de echte) boodschappen te doen en op de kamer weer op te drogen. Toen daar, eind van de middag, het weer opknapte zijn we richting strand gegaan om wat te drinken en hapje te eten. Het was ondertussen al wat laat, dus heb ik maar de taxi terug genomen wat stukken aangenamer was dan de bus.

Vliegen

Om vijf uur had ik met Danny afgesproken om mij naar Schiphol te brengen. Die stuurde netjes op tijd nog een berichtje dat hij over 10 minuten ging vertrekken. En keurig netjes om 5 uur reden we van mijn huis richting Schiphol. Lekker rustig op de weg dus zo rond 5:30 kwamen we aan nog even een peukje en daarna maar naar binnen. Van het moment van het inleveren van je bagage merk je dat je business class reist. Geen rij en ja mag via een andere trap naar boven. Daar heb je dan ook een aparte security check waar op dat moment ik de enige was. Dus binnen no time was ik binnen. Even langs wat winkels gelopen en shag gehaald  om op zoek te gaan naar de Crown lounge.

Vanwege verbouwen was het wel even zoeken naar de lounge, maar eenmaal gevonden had ik geen idee hoe groot deze was. Tussen alle luie stoelen en tafels bevinden zich hier en daar eilanden waar je eten en drinken kunt pakken wat je wilt. Helemaal achterin zit een enorme rokersruimte met dezelfde lui stoelen en per stoel een asbak. In het midden een eiland met koffie en thee. Je snapt hem al, daar heb ik lekker even gezeten en van nog een paar bakken koffie genoten.

Om 7:30 zou het boorden beginnen en ik stond zo rond 7:15 bij de gate toen het personeel, dus ook Peter een vriend van me, aan kwamen lopen. Die moest natuurlijk gelijk door maar zou ik aan boord nog wel even zien. Het boorden is natuurlijk ook wel leuk, want je mag door de priority lane en gaat dus ook als een van de eerste, na gehandicapte en jonge kinderen, aan boord. Peter moest me alleen nog wel even de weg naar de trap wijzen, want op de heenweg zou ik boven zitten.

Ik had al gehoord via Peter dat het rustig zou zijn in de business class en er maar drie mensen boven zitten (18 stoelen). Daar kwam wel wat verandering in want uiteindelijk zaten we met 6 man boven en werden we onthaald met een glaasje champagne of jus. De stoelen zijn echt enorm en een hele bagage bak voor mijzelf. Dus eerst maar alle knoppen en dergelijke bekeken en genoten van de zon's opgang, terwijl de rest van het vliegtuig aan het vullen was. Het was nog even taxiën voordat de motoren begonnen te brullen en wij opstegen.

Eenmaal in de lucht kregen we koffie, welke overigens gewoon bij gevuld bleef. Het ontbijt was een keuze uit zoet of een omelet, Ik koos, tot mijn spijt, de laatste want zo heel bijzonder vond ik deze niet. Maar broodje was verder lekker en zo op hoogte eten van een gedekte tafel is ook wel iets. Uiteindelijk het entertainment systeem maar uit gaan zoeken en heerlijk half onderuit met een kussen achter mijn hoofd een film gekeken. Af en toe even opstaan en stukje lopen om benen te strekken en wat met personeel te kletsen om nog even wat te gaan liggen, want deze stoelen kunnen volledig onderuit waardoor je een bed krijgt van 2 meter 9.

Halverwege de vlucht kwam Peter even boven om me te halen. En ik heb even bij hem in de pantry beneden gestaan om te kijken waar hij nu moet werken. Dat is natuurlijk ook wel heel bijzonder om te zien, maar toen hij snacks, in dit geval ijs, moest gaan uitdelen ben ik weer naar boven gegaan, maar voor mij een keuze snack te wachten stond. Ik ben ook maar voor het ijs gegaan.

Uiteindelijk dan het hoofdgerecht, ik had gekozen voor een indiaanse nasi schotel. Het voorafje was gerookte baars en die hebben ik maar laten gaan. Had al niet veel honger en ben ook niet zo van de vis. Het hoofdgerecht was goed van kwaliteit, al vond ik de saté wel heel erg pittig. Tot verontwaardiging van de Perser had ik mijn bordje niet leeg, maar ik kreeg tussendoor al zoveel en tijdstip van het eten kwam ook niet overeen, dat ik gewoon geen trek had.

----- en nog veel meer over de vlucht maar wil jullie niet vervelen ----

Na uiteindelijk geland te zijn op Curaçao stond ik al heel snel buiten een sigaret te roken toen het KLM personeel eraan kwam lopen. Ik met één van die meiden staan roken en wat kletsen toen uiteindelijk ook Peter er aan kwam. Die gingen met hun bus naar een hotel zo'n 10 a 15 kilometer van mijn hotel. Dus ik maar op zoek gegaan naar de taxi's waar ik door een nogal grappig mens werd opgevangen en naar mijn appartement werd gereden en ik rond 15:00 uur lokale tijd op mijn kamer zat.

Eerst maar een biertje gehaald om vervolgens met Peter via de chat te bespreken hoe we verder zouden afspreken. Nu hij toch wel ver weg zit, besloten elkaar morgen te ontmoeten en ik zou dan de bus naar hun toe pakken. Hij zit in een redelijk toeristisch oord. Dus ik vroeg aan de bar vrouw over die bus en zo raakte ik met haar in gesprek. Dat werd een gezellige middag en van mijn wandeling kwam dan ook niets meer. Ook met de dame in de keuken raakte ik in gesprek en moest in fungi proeven, wat een bijgerecht is van maismeel. Het smaakte wel, maar je moet het denk ik echt wel met iets eten want zo los vond ik het wel wat melig en droog. Uiteindelijk nog twee jongens leren kennen, één uit het noorden die ook net was aangekomen, en één uit het midden die hier al paar dagen zat maar dan voor zijn werk. Echter moest ik om 21:00 aftaaien, want ik was toch best wel een beetje moe.............

Zwembroek

Eindelijk, na een leuk weekend met zaterdag een BBQ en op zondag gaan zeilen is het dan toch eindelijk maandag. Ik was redelijk op tijd uit bed, en had in tegenstelling tot de dagen ervoor geen last meer van mijn rug. Dus maar vast wat spullen in de koffer gedaan. Ik moest eind van de ochtend ook nog naar de fysiotherapie, dus na een lekker douche op de fiets gesprongen. Eenmaal aangekomen meld ik hem dat ik één brok spanning ben en afgelopen weekend last van mijn rug heb gehad. Ik deed dus liever geen oefeningen na de shockwave en wou ook snel weer naar huis om mijn spullen te pakken. "Waar maak jij je druk om, alles wat je nodig hebt is je ticket, paspoort en zwembroek". Ik verschiet een beetje en begin hard te lachen. "Nou dat bedoel ik dus, die ben ik vergeten in te pakken!".
Om 15:30 was mijn koffer gepakt wat boodschapjes gedaan en huis aan kant. Dus nog maar even een terrasje gepikt om op tijd weer naar huis en naar bed te gaan.

Nog 6 nachtjes slapen

Nog zes nachtjes slapen, of moet ik zeggen vijf en een half want ik nogal vroeg naar Schiphol. Voordeel van vroeg vliegen en 6 uur tijdverschil is dat ik in de loop van de middag aan komt.

Maar jeetje, nog zes dagen, het gaat nu wel akelig (leuk) dichtbij komen. Afgelopen zondag dus maar wat dagtripjes geboekt. Advies was om deze op tijd te boeken want vol is vol. Nou dat is gelukt al gaf het helikopter vliegen wel even wat problemen. Van de volle zes dagen dat ik er ben heb ik nu 4 dagen wat te doen. Druk genoeg dus.

Gisteren op zoek gegaan naar schoenen, want het enige paar wat ik nog heb is niet echt goed meer om lekker lange wandelingen mee te maken. Dat zat beetje tegen want eenmaal een leuk paar gevonden had alleen de laatste winkel deze op mijn maat en die bleek gewoon te smal voor mijn voet. Uiteindelijk maar nieuwe slippers meegenomen, maar zonder nieuwe schoenen thuis gekomen.

Vanda
ag was het weer fysio na het werk. Het is nu een kwartier shockwave maar daarna nog een half uur oefeningen met apparaten. Vorige keer kwam ik niet heel ver met de shockwave maar dat ging vandaag stukken beter. Nadeel, hij maakte de oefeningen ook gelijk zwaarder. Maar ja, om met pijn elf en een half uur in een vliegtuig te zitten is ook geen lolletje.

Maar vooral op het werk is het wel grappig als ik vertel dat ik over paar dagen vakantie heb. Wat je dan ik koor hoort is "ALWEER!!!!".  Ja alweer, vakantie nummer 6 en nog niet de laatste van het jaar. Maar toen ik, in het bijzijn van een groepje collega's, mijn financieel directeur vertelde over wat ik ging doen vielen bij sommige en ook bij hem de bekken open. "Nou, je doet het wel gelijk goed!"

Morgen is het nog vijf nachtjes slapen en wordt het tijd voor een bezoek aan de kapper. Lekker kort vakantie kapsel. Daarna gezellig ontspannen eten bij Rik en even met andere dingen bezig zijn.